Verweven in elkaars leven

Het is oktober als hij hoort dat hij ongeneeslijk ziek is…. Zij is bij hem, ze luisteren naar de diagnose die de arts hen verteld. Helaas kunnen wij niet veel voor u betekenen, het enige dat wij nu nog voor u kunnen doen is u chemokuren aanbieden voor levensverlenging. De arts praat nog even door maar behalve bovenstaande woorden blijft er niks van alles wat hij nog meer verteld hangen. Er gaat van alles door hun hoofd, ze kijken elkaar aan, schudden met hun hoofd en zien tranen in elkaars ogen.

Aan het eind van het gesprek staan ze op, lopen de kamer van de arts uit, geven elkaar een hand en lopen zwijgend samen naar de auto. Lamgeslagen…. Verdrietig…. Angstig…. Maar ergens nog met een klein sprankje positiviteit rijden ze naar huis. Al zo ontzettend lang samen, zo verweven in elkaars leven, en daar sta je dan aan het begin van het los moeten laten van een leven samen. Na veel nadenken, samen praten en luisteren naar elkaars gevoel heeft hij besloten zich niet te laten behandelen. Zolang het nog kan wil hij genieten van het leven. Samen mooie herinneringen maken. Want zoals hij zich nu voelt is de kanker hem nog niet de baas. Hij voelt zich nog fit en, op het feit dat hij kanker heeft na, nog kerngezond. Daarom hebben zij samen besloten te genieten van wat ze nu nog samen kunnen.

Toen werd ik gebeld….. Is het mogelijk om een afspraak te maken om mijn wensen voor mijn uitvaart te bespreken? Na even met elkaar gesproken te hebben ben ik de volgende dag naar ze toe gegaan. We keken terug op zijn leven, op het mooie leven van hen samen en bespraken zijn wensen voor zijn eigen afscheid. Eén van zijn grootste wensen was; maak het niet te zwaar, toost op het leven en laat iedereen genieten zolang het nog kan.

Wat een bewondering heb ik voor deze man, zo open, zo krachtig en zo zeker van hoe hij het wil vertelde hij zijn verhaal. Zo positief kijkend naar iets dat voor velen zwaar, verdrietig, emotioneel en heel erg moeilijk is. Zo blijkt maar weer een ieder doet het op zijn eigen manier…. Ieder afscheid en iedere uitvaart is uniek.

Omdat afscheid nemen meer is dan alléén een mooie uitvaart.

Hartelijke groet,
Loes Jonkers-van Bemmel

Delen: