Persoonlijk en liefdevol afscheid nemen

 

De uitvaarten van deze tijd zijn steeds vaker anders dan de uitvaarten van vroeger. Zo ook afgelopen week. Ik mocht een hele fijne, liefdevolle en hechte familie begeleiden tijdens het afscheid van hun moeder. 
Moeder had een kleurrijk leven gehad en dit kleurrijke leven was terug te zien in de prachtige schilderijen die zij gemaakt had. We kozen samen voor een locatie waarbij moeder omringd kon worden door haar eigen schilderwerk, de mensen die haar lief waren, de foto’s en muziek die centraal stonden voor hoe zij in het leven stond.
Bij binnenkomst werd zij begeleid door haar eigen kinderen en kreeg zij, onder een door de kinderen gekozen muziekstuk, een plekje in de zaal tussen haar eigen kleurrijke schilderwerk. Haar hondje kon er wegens ouderdom helaas niet bij zijn en daarom besloten we de door haar zelf geboetseerde versie van haar trouwe viervoeter bij het voeteneind van de kist te plaatsen. Zo waakte hij toch over haar, zoals hij dat altijd maar zeker in de periode van haar ziekbed gedaan heeft. 
Het was een liefdevol, waardig en heel persoonlijk afscheid. Iedere genodigde die binnen kwam bewonderde haar schilderwerk en vond troost bij het idee dat zij omringd werd door alles wat haar zo dierbaar was.
 De familie gaf aan het einde van het afscheid aan dat ze een goed gevoel hadden bij de wijze waarop ze afscheid hebben kunnen nemen van hun moeder. “Dit hadden we niet beter kunnen doen.” 
 
Wat heb ik toch een prachtige roeping en wat ben ik dankbaar dat deze familie, maar ook alle andere families die ik heb mogen begeleiden met een ‘goed’ gevoel terug kunnen kijken op een persoonlijk en liefdevol afscheid.

Delen: